Op 26 juli zal het precies dertig jaar geleden zijn dat de koning de “Wet ter bevordering
van de werkgelegenheid en tot preventieve vrijwaring van het concurrentievermogen” ondertekende.
Die ‘loonnormwet’ heeft in de tussentijd haast de gestalte van een fetisj aangenomen. Zij
symboliseert het beleid van loonkostmatiging dat voor de enen het fundament vormt van
elk economisch beleid dat de concurrentiepositie van ons land wil vrijwaren en zo onze
welvaart veiligstelt, terwijl diezelfde wet voor anderen een fundamentele inbreuk betekent
op het sociaal contract, werkgevers in de strijd om de verdeling van de meerwaarde in een
zetel plaatst, en elke reële loonsverhoging onmogelijk maakt.
Op 26 juli zal het precies dertig jaar geleden zijn dat de koning de “Wet ter bevordering
van de werkgelegenheid en tot preventieve vrijwaring van het concurrentievermogen” ondertekende.
Die ‘loonnormwet’ heeft in de tussentijd haast de gestalte van een fetisj aangenomen. Zij
symboliseert het beleid van loonkostmatiging dat voor de enen het fundament vormt van
elk economisch beleid dat de concurrentiepositie van ons land wil vrijwaren en zo onze
welvaart veiligstelt, terwijl diezelfde wet voor anderen een fundamentele inbreuk betekent
op het sociaal contract, werkgevers in de strijd om de verdeling van de meerwaarde in een
zetel plaatst, en elke reële loonsverhoging onmogelijk maakt.
De motivatie voor het uitvoeren van studentenwerk is gerelateerd aan de socio-economische achtergrond van studenten. Studenten die zelfstandig wonen, uit minder bevoorrechte sociale milieus, van niet-Belgische origine en oudere studenten werken vaker om hun studies te betalen of om zichzelf/familieleden financieel te ondersteunen. De motivatie voor studentenwerk is vervolgens gerelateerd aan de tijd besteed aan werk, de kwaliteit van de uitgevoerde jobs, het risico op werk-studieconflict en het mentaal welzijn van studenten. Er is sprake van een groep kwetsbare studenten die, vanuit financiële overwegingen, veel werken in minder optimale omstandigheden.
Dit rapport analyseert de structurele spanningen en tegenstrijdigheden in het hedendaagse Europese asiel- en migratiebeleid, met bijzondere aandacht voor België. De centrale vaststelling is dat het streven naar een steeds strenger migratiebeleid haaks staat op de huidige economische en demografische uitdagingen.
Wat gebeurt er wanneer solidariteit alleen nog gerechtvaardigd is voor wie zijn pech kan bewijzen? Een samenleving die rechtvaardigheid steeds meer aan individuele verantwoordelijkheid meet, dreigt langzaam een wrokkige samenleving te worden.
Wat gebeurt er wanneer solidariteit alleen nog gerechtvaardigd is voor wie zijn pech kan bewijzen? Een samenleving die rechtvaardigheid steeds meer aan individuele verantwoordelijkheid meet, dreigt langzaam een wrokkige samenleving te worden.
Sancties, sancties, sancties. Al jaren lijkt dat het enige antwoord op werkloosheid. Maar wie geen werk vindt, beslist dat zelden zelf. Volgens expert arbeidsmarkt Caro Van Der Schueren wordt de VDAB omgebouwd van bemiddelingsdienst naar een sanctiefabriek.
De nouveaux calculs montrent que les entreprises belges bénéficient souvent d'avantages fiscaux liés au travail de nuit supérieurs aux primes de nuit qu'elles versent. Dans des secteurs tels que la logistique non alimentaire et le transport, le travail de nuit revient même moins cher que le travail de jour. Cela soulève des questions quant au coût, à l'impact sur les salariés et aux projets du gouvernement de l'Arizona visant à étendre davantage le travail de nuit.
De Arizona-regering breidt de flexi-jobs en studentenjobs steeds verder uit. Maar beide statuten kosten de begroting nu al een pak geld: 380 miljoen euro in het geval van de flexi-jobs en 750 miljoen euro voor studentenjobs. Het past in een bredere “Belgische ziekte”: hoge lasten op arbeid worden niet structureel aangepakt, maar gecompenseerd met fiscale uitzonderingen. “Als de sociale zekerheid inkomsten verliest, betaalt uiteindelijk iedereen daar de prijs voor”, zegt Hielke Van Doorslaer, politiek econoom en onderzoeker bij Denktank Minerva.
Europa blijft haar migratiebeleid verstrengen, een denkfout volgens politiek econoom Hielke Van Doorslaer. ”Je kan migratie wel wegwensen en wegdenken maar daarmee verdwijnt de demografische en economische afhankelijkheid niet. Een beleid dat weinig oplost en veel kost, graaft zichzelf onder.”
Op uitnodiging van de Commissie Sociale Zaken, Werk en Pensioenen adviseerde Denktank Minerva om de Europese richtlijn loontransparantie in België om te zetten op een manier die loonongelijkheid werkelijk vermindert door transparantie te koppelen aan sterk collectief sociaal overleg en onderhandelingsmacht.
Advies van Denktank Minerva over wetsvoorstel werknemersparticipatie: kansen, risico’s en aanbevelingen voor meer inspraak op de werkvloer.
Workshop: Werknemers in de raad van bestuur in Belgische ondernemingen: wenselijk en haalbaar?
Publieksavond van Denktank Minerva met Ico Maly over AI, digitale media en macht. Hoe bepalen algoritmes en platformen de spelregels van onze democratie?
Migratie is vandaag tegelijk noodzakelijk én gepolitiseerd. Tijdens deze publieksavond brengen we data, beleid en internationale inzichten samen rond ons nieuwe rapport De Migratieparadox. Met bijdragen van Hielke Van Doorslaer (Denktank Minerva), Flor Didden (11.11.11.), Eva Van Belle (VUB) en Jasmijn Slootjes (Migration Policy Institute Europe).